Kitap & Nargile & Kahve Kafe | Serkan Dinç
Aikido Bilmemek Ayıp Değil Şekerim
2 Kasım 2021
Genel İrade Yanılır Mı? -Toplum Sözleşmesi
7 Kasım 2021

Bir fikrim var. Yüksek ihtimalle de tutmaz. Ama denemekten ne zarar gelir? Bir kafe konsepti düşünüyorum. Kitap & Nargile & Kahve Kafe olsa nasıl olur? Bence süper olur. Tam olarak evimin konforundan daha konforlu olur. Maalesef maganda bir toplumuz, kültürel altyapımız olmadığı gibi kişisel zevklerimizde yok. Çoğunluk neyi popüler kılarsa onun peşinden koşmaya programlanmışız. Yani acayip demokratik zevklerimiz var ve oy birliğiyle kabul ediliyor. Bu zevklerimiz arasında da maalesef bir nargile kafeye gidip kitap okumanız pek mümkün değil, kitap kafeye gidip nargile püfürdetmeniz pek mümkün değil. Mümkün olan tek şey kafe ister nargile kafe olsun, isterse kitap kafe olsun mutlaka rahatlıkla kahve içebileceğiniz! Yine de bunların 3’ünü bir arada yapmak maalesef pek mümkün değil.

Hatay’da pandemi zamanında keşfettiğim bir yer var adı Sümerler Hookah. Adından da anlaşılacağı üzere burası bir Nargile Kafe fakat pandemiden ötürü yetim kalmış ve nargile takımları uzun süredir dumansızdı. Dumansız nargile kafe ortamı olarak Sümerler Hookah güzel müzikler çalan, sessiz, ferah, az ve öz insanların takıldığı bir kafeden beklentilerimin hepsini karşılayan bir mekândı. Maç izlemeye oraya gidiyordum, kitap okumaya oraya gidiyordum, yemek yemeye oraya gidiyordum. Fakat ne olduysa şu son zamanlarda nargile konusunda kurallar bir esnetilince oldu. Benim cennet mekân nargile kafe az bir şey dumanlandı ve o elit mekân gitti yerine havuzlu bir kahvehane geldi! Mekândaki duman oranı çoğaldıkça kafede oyunlar oynanmaya başlandı, müzik zevki değişti, mekânın elit müdavimleri gitti yerine BMW anahtarlı, dar paçalı, ekosen makosen tanrı triko tipler gelmeye başladı. Maalesef artık burada nargile içilebiliyor fakat kitap okunamıyor duruma dönüştü.

İstiyorum ki işten çıktığımda bir mekâna gideyim, armut yastıklara ya da rahat koltuklara yayılarak oturayım, güler yüzlü garsondan frenchpress kahvemi sipariş edip, nargilemi söyleyeyim, fonda kulağa hoş gelen New Orleans müzikleri çalsın. Boris Vian’da müzik zevkiyle bize eşlik etsin. Ben hangi yazarı okuyorsam, konsantrasyonum ile o yazarın tam karşımda oturduğunu hayal edeyim. İstiyorum ama henüz böyle bir mekan ile tanışmış değilim. Maalesef ülkemizde Nargile içerken kitap okuyan bir kitle oluşmuş değil. Sanırım nargile ilk icat olunup, atalarımızın topraklarına geldiğinde nargile içen kitle demokratik çoğunlukla 101 oynaması gerektiği kararı verilmiş. Nargile içen kitlenin kişisel özellikleri arasına kitap okuma özelliği eklenmemesi ezici oy çokluğuyla kabul edilmiş! Neyse en iyi kafe, Home Kafe! Self servis ama en azından ne istersem elimin altında ve evimin konforunda…

Göreceksiniz, bir gün açacağım o kafeyi. Hepinize de kahve ısmarlayacağım! İlk kahveler şirketten, ikinci kahveyi cepten içkem şartıyla…

Bu yazıyı fotoğraflarda da göreceğiniz üzere Ferhan Şensoy’un Eşeğın Fikri kitabını okurken yazmak istemiştim.
Serkan Dinç
Serkan Dinç
Masalarının arası geniş, insanların kendilerini güvende hissedeceği, enfes pastaları ve sohbetleri, tür tür kahve çekirdeklerinden kahveleri, keyfe göre nargileleri olan bir kafe açma hayalim var. Ama kafe açamayınca blog açtım!

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: